Poza tym inną cechą Wielkiej Brytanii jest
starzejące się społeczeństwo. Ocenia się, że do 2020 prawie połowa
społeczności UK będzie miała ponad 50 lat. Choć starsi wiekiem mają
nadal młode podejście do życia i aktywnie działają (spójrzcie na
65-letniego Micka Jaggera). Implikacje związane z ich udziałem w
formach aktywności ruchowej są ogromne. Jako część polityki
angażowania ludzi starszych Sport England zaleca unikania słowa
„sport” w odniesieniu do tej szczególnej grupy ludzi.
Podczas gdy wiele organizacji NW głosi, że jest
to aktywność dla każdego wydają się zmierzać ku budowaniu barier dla
tych, którzy wynieśliby z NW najwięcej korzyści.
Choć, co oczywiste, zniesienie takich barier
nie zadziała samo przez się na masowy napływ chętnych uczestników,
uważam, że jest to ważny warunek wstępny.
NA POZIOMIE SPORTOWYM
INWA organizuje procedury szkoleniowe wokół
trzech poziomów: typowo zdrowotnego, fitnesowego i sportowego.
Spotkałem opracowania, przyjęte przez organizacje członkowskie,
które przyjmują koncept „doskonalenia” pomiędzy poziomami.
Implikacją w takim podejściu staje się założenie, że uprawiający NW
porusza się od zwykłego poziomu zdrowotnego, przez etap fitness aby
w końcu dotrzeć do doskonałego poziomu sport. Choć na pewno nie taka
idea stoi za podziałem na poziomy zasugeruję, że wielu może
interpretować ją właśnie w ten sposób.
Osobiście przyjąłem pogląd, że podstawą NW musi
być „funkcjonalny fitness (usprawnianie)”, zdefiniowany jako
rozsądne podejście do ćwiczeń zaprojektowanych, by wzmocnić i
utrzymać dobre samopoczucie i formę na całe życie i wydłużyć
fizyczną niezależność.
Oczywiście, każdy musi zacząć od uczenia się
podstaw techniki po prostu, żeby zaopatrzyć się w niezbędne
narzędzia do uprawiania NW. Jednakże „Funkcjonalny fitness nie musi
wcale poddawać się przymusowi umieszczania w hierarchii ważności.
Nie trzeba wspominać, że ktokolwiek, kto
pragnie wyjść poza optimum funkcjonalnego fitness i dążyć do
mistrzostwa ma całkowitą swobodę działania. W ten sam sposób
ktokolwiek pragnie używać NW jako narzędzia treningowego w innych
sportach ma taką samą swobodę, tak samo jak może zaadaptować do
swoich potrzeb szczególnie wymagające techniki : trening
interwałowy, chodzenie po górach, biegi z kijkami. Jednakże, według
mnie, te wynalazki nie są częścią podstawowej aktywności, a
dodatkiem lub rozwinięciem głównej techniki.
Paradoksalnie, istnieje jeden szczególny
przypadek, gdzie typowe skojarzenia związane ze sportem są nieobecne
- jest nim Volksport, czy Sport Powszechny (People’s Sport). Ten
koncept, popularny obecnie w USA, zakłada powszechność, brak
rywalizacji a jednak strukturyzację sportu. Dyscypliny brane pod
uwagę to pływanie, jazda na rowerze, marsz i narciarstwo biegowe,
wszystkie uprawiane w miłym, przyjaznym otoczeniu. NW może być
częścią tak pojętego sportu i w istocie organizacja wiele eventów,
które mają miejsce w Niemczech idzie w tym kierunku.
KONKLUDUJĄC
Podczas gdy ponaglałem, aby pozbawić NW
sportowych konotacji muszę stwierdzić, że nie może on być określany
jako wyłącznie metoda usprawniania nieruchawych lub starszych
wiekiem ludzi. Takie podejście może zbudować kolejną barierę, tym
razem dla tych, którzy już sprawni są.
Jako forma ogólnie dostępna i włączająca
aktywności rekreacyjne, Nordic Walking może być wciąż na nowo
adaptowany, aby sprostać oczekiwaniom każdego bez względu na wiek,
uzdolnienia, pozycję społeczną, przynależność do grupy etnicznej czy
poziom sprawności.
Podtrzymanie idei funkcjonalnego fitnessu –
usprawniania wymaga stworzenia trwałej i zrównoważonej metodologii
ćwiczeń.
Malcolm Jarvis, Nordic Walker Leeds UK
http://nordicwalkingnewsblog.blogspot.com/